27-03-07

Hoofdstuk IV - Deel I - Dag 5


Ik zat verbijsterd op de rand van mijn bed te kijken naar de zonnestralen die, gebroken door de tralies, fijne strepen trokken op de betonnen vloer. Ik was drie maand verdwenen en ondertussen was alles veranderd.

Zij had het mij net verteld. Ik kende haar niet en wist ook niet of anderen haar konden zien. Sinds een dag of drie verschijnt ze regelmatig aan mijn bed en ik heb schrik dat ze mij opnieuw weghalen. Bestaat er een grotere angst dan de angst die niet te benoemen balt? Ik weet het niet, ik denk van niet.

Het bed is hard en mijn rug pijnigt mij. Ik wist niet hoe anders dit allemaal zou zijn, hoe hard ik thuis zou missen. Heb ik haar vermoord? Met mijn handen? Haar twaalf keer met een mes gestoken? ... Was ik dat? Huilend ontkende ik alles, zo iets zou ik nooit doen. Zou ik nooit aan denken.

Het was fris en vochtig, buiten raasde een storm. Allerlei vreemde geluiden bereiken mijn kooi als het donker wordt. Alsof er geesten rusten in iedere cel. Ik hoop hier snel te verdwijnen. Ik hoop hier snel een oplossing te vinden. Waar ben je pa? Waar ben je?

13:38 Gepost door Grijs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |