18-08-06

Hoofdstuk II - Deel II - Dag 1


Vier meisjes. In de zon, op een terras. Naast mij.

"Hoe vlot het?", en laat mij toe hier een opmerking achter te laten. Ik kon echt wel een zeker cynische ondertoon horen. Zijn vrouwen zo duister als ze zich laten voordoen? Soms twijfel ik er aan. Hoe zij het vroeg, zo vraagt mijn grootste vijand het. Ook met hem zit ik aan tafel en drink ik een glas. Alleen, dan ben ik de enige die zijn handelingen observeert, is hij de enige die mij argwanend toekijkt. Vier vijanden aan één tafel. Elk met een glimlach, ik werd er angstig van.
"Erg goed.", zei de ander kort en bondig. Zij, die ander, had grootse plannen. Ooit zag ze zichzelf tussen de gebouwen in staan. Kleine reclamepanelen, haar ideeën, haar ontwerp. En vraag mij niet waarom, maar ik moest er om lachen.

"Waarom lach je?", vroeg ze.
"Karel...", zei ik, "mijn naam is Karel." En mijn enige lach die dag was de lach die toen mijn woorden vormde. Mijn God, wat waren die ogen als een waterval van verdriet. Alsof het leven en de dood gevlochten worden met de tongval van haar woorden. Ik stotterde niet. Ook dat was lang geleden.

Even stond ze versteld, daar ben ik nog altijd van overtuigd. En toen vormde ze mijn oordeel over leven en dood.
"Mijn naam is Ynka." De glimlach op mijn lippen werd plots mijn grootste verdriet.

21:09 Gepost door Grijs in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schaduwboek |  Facebook |

Commentaren

;-) Buitengewoon goed.Heel knap geschreven!
Fijn weekend van adripa

Gepost door: adripa | 18-08-06

De commentaren zijn gesloten.