03-08-06

Hoofdstuk I - Deel III - Dood


Dit bed lijkt een woestijn waarin ik langzaam wegkwijn. Geen helpende hand om mijn lippen te bevochtigen, geen fata morgana die mij toelaat te hopen dat alles beter wordt. IJlend vang ik de slaaproes. Ondanks de schaduw die op mijn ziel rust vraag ik mij dagelijks af waar en wanneer ik aan dit leven ben begonnen. Herinneringen lijken te vervagen als ik er slechts aan denk.

Ik verdwaal in mijn dromen. Of het is het kwaad bloed dat inktzwart wordt als ik aan haar denk, of is het de wijn die de pijn lijkt te versterken wanneer ik mij bewust word van de toestand waarin ik mij bevind. Ergens hoop ik mijzelf terug te vinden in deze nachtmerries die mij teisteren. Alhoewel, teisteren… soms ervaar ik ze als helende zalf die op open wonden wordt gesmeerd. En het is ook stilaan voor mijzelf duidelijk dat deze wonde opengereten werd door een bot mes, en diep is als het oneindige gat van een ravijn die mijn ondergang moet bekrachtigen.

Mijn ondergang? Wat als dit mijn einde is? Wat als mijn laatste woorden niet gesproken worden? Is dit mijn ondergang?

Het wachten op een wekker is eeuwig als de nachtmerrie zo verstikkend werkt. Welke waarheid ik ook moet vinden. Ergens ligt die verborgen in het verhaal dat ik straks vertel.

09:46 Gepost door Grijs in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schaduwboek |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.