27-07-06

Hoofdstuk I - Deel II - Dood


Ik word wakker. De fles ligt leeg op de sofa naast mij. Dat is dan het voordeel. Zo ben ik nooit alleen, altijd heb ik de fles bij mij ... . Op tv speelt één of ander spelprogramma dat nooit weet te boeien. Ik zoek de zapper en dood het ding in stilte. De weg naar het bed lijkt een eeuwigheid te duren, soms haat ik het zelfs zou hard dat ik mij afvraag waarom ik hier ben blijven wonen. Het is alsof ik de enige ben die de last van haar kist moet dragen.

Ze zei: "Dave, blijf houden van mij, anders ga ik dood."

Ik heb nooit een moment getwijfeld schat, nooit! Maar waarom ben jij niet langer hier? Waarom?

"Wat sta je daar allemaal te lullen?", dat zei ze veel. Telkens met een glimlach. Die grote blauwe ogen en haar wonderlijke glimlach. Ik kon uren liggen kijken.
Soms wou ik enkel een foto van haar ogen en die glimlach. De weg naar de slaapkamer ... te lang bedenk ik bij mijzelf.

Te lang. Te lang. Te lang ... .

Het bed voelt warm.

09:44 Gepost door Grijs in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schaduwboek |  Facebook |

23-07-06

Hoofdstuk I - Deel I - Dood


Einde. Eén jaar terug.

Waar ligt het einde? Is dit het begin? Ligt de geboorte verborgen in de hand? In de fles? Een kist is slechts hout, een kruis slechts een teken. Als mijn voeten op jouw salontafel liggen, als de weerman slechts spreekt over regen en wind. Wat dan? Hoe nietig is het einde? Dood? Samen konden we kijken, ook toen was het stil.

Grijs als het deken dat nu op mij ligt. Wintervacht zonder vuur, helder zonder zon. Ik had het koud net als al de anderen. Laat ik hen rest noemen. Rest dat het huisvuil voedt en ook daarbuiten beschermd wordt door een pvc-jas. Zoals rest was jij, zoals rest ben je verborgen onder de maagdelijkheid die mijn ziel nooit gezien mocht hebben. Mijn fles, mijn hout, mijn kruis, mijn dood. Dood. Dood en stil.

Tranen vullen het glas, verdriet vult onze liefde. Een roos zo rood dat het bloed aan mijn handen ongezien bleef. Ik schreef jouw naam in de warmte van mijn hart en het ijs smolt alsof je opnieuw verliefd werd. De weerman vertelt dat het koud wordt.

Waar heb ik jou gevonden? Op welke dag? Op welke plaats? Met welke hartslag? Een fotoboek en geen betekenis. Mijn tijd in stiltes voorbij. Jouw gezelschap in een stil zijn.

00:29 Gepost door Grijs in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schaduwboek |  Facebook |

21-07-06

Inleiding - Eén week later


Verborgen in mijn zomerdromen staar ik langs haar zijde. Een glimlach doet mij niks als ik naar haar kijk. Neen, enkel haar ogen spreken mijn woorden. De tissue verliest zijn groepsgevoel en ik snuit mijn neus. Moe, verloren, geborgen. Het is vakantie en zij is bij mij.

Was het de airco of het zachte zuchten in mijn oor? Ik weet dat mijn kont bloot lag. Ik weet dat de thermometer mijn koorts prijsgaf. Maar wat vertelt zij mij?

Het begint allemaal op een winterdag. Verloren in de hoek van een zetel, dankzij de nabijheid van de kist en een halfvolle fles wijn, zo heb ik haar naam gevonden. We staan hier dag op dag, één jaar later. Pas nu zit je vlak naast mij ...

13:22 Gepost door Grijs in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schaduwboek |  Facebook |

14-07-06

Droom zacht mijn liefste


"Laat mij toe.", dwong ik haar met tedere glimlach.
"Dat wil ik niet ...", zei ze aarzelend tegen de man achter mij. Mijn gespleten ik, angstig en verward, op zoek naar het beeld dat verpulverde op mijn netvlies.

Haar handen kleurden mijn wang. Ik doorbrak de reflectie.
"Jouw naam en dan de mijne.", klonk het. Oprecht en vrolijk, zoals het moet. De man die op mijn schouder rustte zocht de vroege dood door mijn hart toe te knijpen. Ik sprong. De vogel schrok. Het werd windstil.

Eeuwig stil, kijkend naar de opkomende zon. Samen geen besef van begin, noch enig einde. Zij wist niet waar ze aan begon.

09:54 Gepost door Grijs in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |